สาส์นทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม มมส ปีที่ 2 ฉบับที่ 3


สารผู้อำนวยการกองส่งเสริมการวิจัยและบริการวิชาการ


ในการขับเคลื่อนพันธกิจการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในรูปแบบหนึ่งคณะหนึ่งศิลปวัฒนธรรม
ยังมีจุดเน้นที่สำคัญในเรื่องของการบูรณาการศาสตร์วิชาความรู้ของแต่ละสาขาวิชาในคณะ/หน่วยงาน
ที่ต้องนำมาผนวกกับศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นเดิมของชุมชน โดยเป้าหมายหลักคือคนในชุมชน
ได้เข้ามามีส่วนร่วมเป็นผู้เล่าขานความเป็นมาในอดีตและช่วยสานรอยต่อระหว่างปู่ย่าตายายถ่ายทอดลงไปให้ลูกหลาน
นิสิตและเยาวชนได้รับรู้เพื่อการอนุรักษ์สืบทอดไม่ให้ศิลปวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่นเหล่านั้นหายไป
รวมถึงการพัฒนาต่อยอดศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาเดิมเพื่อการสร้างมูลค่าเพิ่ม ตัวอย่างเช่น
การอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาด้านการทอผ้าไหมที่มีมาแต่โบราณนอกจากลวดลายที่ทอสืบต่อกันมารุ่นต่อรุ่น
ยังมีการเชื่อมโยงมาสู่ลายใหม่เพื่อให้ตอบโจทย์กับความต้องการของผู้คนในสมัยปัจจุบัน เมื่อพูดถึงศาสตร์วิชาด้านศิลปะการแสดง
มีศิลปวัฒนธรรมเรื่องการฟ้อนเมื่อผสมผสานระหว่างศิลปวัฒนธรรมของคนไทยและคนลาวที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน
มีความกลมกลืน มีความสวยงาม เป็นการสรรสร้างศิลปวัฒนธรรมสมัยใหม่
เพื่อส่งต่อให้เกิดความสมานสามัคคีปองดองระหว่างคนไทยกับคนลาวให้เกิดขึ้นต่อไป
นั่นคือประโยชน์และมูลค่าเพิ่มที่มาจากศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นนั่นเอง

 


 

COVER SILL-2-3-001

COVER SILL-2-3-001 (ปก)

LAYBODYSIL-2-3-0004-e-book (เนื้อหา)

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *